معنای توكّل سپردن كارها به خدا و اعتماد بر لطف اوست و چنین معنایی ارتباطی وثیق با معنای لغوی این واژه دارد. «توكّل» از مادّه «وكالت» به معناى انتخاب وكيل و اعتماد بر ديگرى است. 

سفير اول امام مهدى(عج) «عثمان بن سعيد عمروى» است كه براي شناخته نشدن به شغل روغن فروشى روى آورد. در مصادر تاريخى اسم او براى اولين بار به عنوان وكيل خاص امام هادى(ع) برده شده و بعد از شهادت ايشان، وكيل خاص امام حسن عسكرى(ع) شد و در مناسبت هاى مختلف مورد مدح و ستايش قرار گرفت. عثمان بن سعيد بعد از شهادت امام عسكرى(ع) به تصريح آن حضرت و امام مهدى(عج) هنگام ورود قمى ها به سامرا، سفير اول آن حضرت شد و پس از وفات در سمت غرب بغداد به خاك سپرده شد.

به فرمان امام زمان(عج) و با وصيت و معرفى حسين بن روح نوبختى، على بن محمد سمرى، منصب نيابت خاص و اداره امور شيعيان را عهده دار گرديد. او از اصحاب و ياران امام عسكرى(ع) بوده است و تا سال 329 كه ديده از جهان فرو بست، مسئوليت نيابت و وكالت خاص را به عهده داشت. چند روز پيش از وفات او توقيعى از ناحيه امام(عج) به اين مضمون خطاب به وى صادر شد  که کسی را به نیابت خاصه برنگزیند. زیرا زمان غیبت کبرا فرا رسیده است.

یکی از مشكلات عمده در مضاربه توسط بانکها این است که آنها معمولا سود سرمايه گذار را به صورت درصدى معین از اصل پول مى دهند و این خلاف عقد مضاربه است. دوم این که در مضاربه، بايد هر دو طرف در سود و زيان شريك باشند، در حالى كه در بانك ها سرمايه گذار فقط در سود، شريك بانك است ولى در ضرر و زيان شريك نيست و اين هم خلاف عقد مضاربه است.

«توكّل» به معنی انتخاب وکیل است که از صفات آگاهى، امانت، قدرت و دلسوزى برخوردار باشد. از آیات و روایات استفاده می شود که توکل بر خدا در جايي است كه انسان در برابر مشكلات و حوادث و دشمنى مخالفان گاهى به هدف نمی رسد و توان حل مشکلات را ندارد، بنابراین خدا را وكيل خود قرار می دهد و بر او تكيه می کند؛ زیرا منبع همه قدرتها و پيروزيها اوست.