مصاديق قوم پيامبر(ص) در آيه 44 سوره زخرف، مي تواند مجموع امت اسلامى، قوم عرب يا قبيله قريش باشد. در هر صورت ائمه(ع) طبق بیان روايات، از واضح ترين مصاديق آن محسوب مى شوند.
در این مورد سه احتمال وجود دارد: «مجموع امت اسلامى»، «قوم عرب» و«قبیله قریش». در منطق قرآن، کلمه «قوم» در بسیارى از موارد، به امت هاى انبیاء یا اقوام معاصر آنها اطلاق شده؛ ولى در روایات متعدد اهل بیت(ع) فرموده اند: منظور از «قوم» در این آیه، ما خاندان پیغمبریم.
قالَ رسولُ اللّه صلّى اللّه عليه و آله :
يا فاطِمَةُ! کُلُّ عَيْنٍ باکِيَهٌ يَوْمَ الْقيامَةِ اِلاّ عَيْنٌ بَکَتْ عَلى مُصابِ الْحُسَينِ فَاِنِّها ضاحِکَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ بِنَعيمِ الْجَنّةِ.
فاطمه جان !روز قيامت هر چشمى گريان است ؛ مگر چشمى که در مصيبت و عزاى حسين گريسته باشد، که آن چشم در قيامت خندان است و به نعمتهاى بهشتى مژده داده مى شود.
بحارالانوار، ج 44، ص 293