قرآن در ترسیم چگونگی ورود مجرمان به بهشت می فرماید: «او را بگیرید و در غل و زنجیر کنید * سپس در آتش دوزخ وارد سازید». هم چنین در آیات متعددى تعبیر به «سوق» و راندن شده وجود دارد؛ «مجرمان را [همچون شتران تشنه کامى که به سوى آبگاه مى روند] به سوى جهنم مى رانیم». در حقیقت نه تنها «بهشت» و «دوزخ» کانون «مهر» و «قهر» خدا است، بلکه تشریفات ورود در هر یک از آنها نیز بیانگر همین معنى است.